RSS

ความคุกรุ่นในใจ

01 Mar

ทำยังไงฉันถึงจะเอาชนะความคุกรุ่นในใจครั้งนี้ได้?
มันเผาอยู่ในใจมาทั้งวันปนกับความไม่เข้าใจ
ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้กัน

ฉันไม่ใช่จำเลยของใคร อยากเจอก็ไปเจอแล้ว[พอดีเลี่ยงไม่ได้จริงๆ]
อยากรู้ไรก็ถาม พอส่วนไหนเขาไม่ตอบก็ควรรู้ว่าควรหยุดเมื่อไหร่ตรงไหน
ไม่ใช่ทำตัวแบบนี้ พูดจาแบบสักแต่มีปากไว้พูด
ที่โกรธเพราะเขาอ่ะเป็นคนฉลาดและเฉลียวด้วยนะ
คือรู้ว่าพูดไปแล้วมันมีผลอะไร .. หรือว่ามันติดเป็นนิสัย?

แล้วจะมาสงสัยทำไมว่าคนอื่นๆเขาหายไปไหน? บางคนไม่รับโทรฯ
เขาไม่ค่อยอยากเจอก็เพราะเจอแล้วมันไม่สบายใจน่ะสิ

I don’t understand .. why some people just never change.
*sigh* I let it get to me again.

เบื่อนะเพราะ after meet effect มันทำให้ฉันรู้สึกแย่มากๆ
[ไม่รู้ฮอร์โมนจะเพิ่มผลด้วยหรือเปล่า อีกไม่เกินอาทิตย์ก็รู้]

ทำให้ฉันรู้สึกเหงามากๆด้วยนะ
อยากไปหาที่พักใจที่ฟากฟ้าฝั่งโน้น
แย่มากๆ แล้วก็มานอนไม่ค่อยหลับอีก😦

สงสัยเมื่อก่อนต้องชินแน่ๆเลย แบบมองว่าเขาก็เป็นอย่างนั้นไรเงี้ย เขาก็มีส่วนดีๆข้ออื่นอยู่
พยายามเอาหูทวนลมเข้าไว้ .. สงสัยภูมิคุ้มกันคำพูดแย่ๆตก ไม่ค่อยได้ซ้อมฝีมือนาน
สงสัยนี่เป็นข้อเสียอย่างหนึ่งของการกึ่งๆปลีกวิเวก .. เลือกเจอแต่สิ่งที่ทำให้ชีวิตมีความสุข

Life is too short for lousy friends.
Wouldn’t you agree?

 
Leave a comment

Posted by on March 1, 2007 in Ranting

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: